Okulu tatile girince bize abim de katılırdı. 4-5 ayda bir geldiği için hepimizin burnunda tüterdi. Kimi zaman sınavları iyi geçer mutlu halde gelir kimi zaman da üzgün olurdu. Hemen büyükler sorardı tabii. ninem:“evladım niye yüzün asık bu kadar”.
Abim:”Ya sınavlar bitti nine ama dilediğim gibi de geçmedi. Son ana bıraktım çoğu konuyu. Son gece de toparlayamadım koca dönemi.”
Nine:” ee yavrum sen boyundan büyük işlere kalkışmışsın. Şu durumda artık ok yaydan çıkmış gelen nota da tevekkül edeceksin. Atalarımız ne demiş ne kesren onu biçersin. Dersini çıkaracaksın bir dahaki döneme peyderpey çalışarak gireceksin. Üzmeyeceksin benim yakışıklı torunumu da böyle. Anlaşık mı?”
Babam da üstüne: “ annem bize söz bırakmadı isteyince her şey yapılır evlat bizim sana güvenimiz tam, ilk okutabildiğim evladım sensin. Sen de elinden geleni yap ki kardeşlerin senin yolundan yürüsün. Tek temennim bu.” Derdi.
Abim omuzlarına düşen sorumluluğu ve sevdiklerinin ona duyduğu koşulsuz güveni görüp cesaretlenir ve keyfi yerine gelirdi. İki hafta bizle kalıp okula dönünceye dek bizim gönlümüzün istediği her şeyi yapardı bizle. Aile tümden bir arada olunca hepimiz daha bir keyiflenir, yemekler daha bir leziz sohbetler daha bir şen olurdu.
Yorumlar
Yorum Gönder